''Ίσως η λύση είναι η κοινή λογική''
Καλησπέρα καλησπέρα!
Θα προσπαθήσω στο πρώτο αυτό κείμενό μου να αναπτύξω ένα θέμα που με άγγιξε
και συνεχίσει να αγγίζει τις επόμενες γενιές μαθητών, την ΠΑΙΔΕΙΑ μας. Θα είμαι
πολύ περιεκτικός γιατί πιστεύω ότι κάπως έτσι πρέπει να είναι τα σύγχρονα άρθρα
(ποιότητα σε μικρή ποσότητα).
Οι εκπρόσωποι της Παιδείας στα σχολεία(καθηγητές) έχουν χάσει παντελώς τη
σημασία των φράσεων:Τρόπος διδασκαλίας, μετάδοση γνώσεων, συναναστροφή
με τα παιδιά, επικοινωνία με τους γονείς των παιδιών, τρόποι μετάδοσης θετικών
ερεισμάτων, συζήτηση με τα παιδιά, επιβολή κανόνων. Αντί αυτών έχουν επιβληθεί
προτάσεις όπως: ''Παπαγαλία'', ''Αναμάσημα'' των λεγομένων του βιβλίου, καθόλου
συζήτηση, μηδέν ερείσματα για το διάβασμα, καθόλου ιδέες για εξωσχολικές
δραστηριότητες, μηδέν βοήθεια σε δραστηριότητες των παιδιών, και άλλα ειδικότερα,
τα οποία θα αντιληφθείτε μέσω κάποιων προτάσεων που θα κάνω. Όλα βέβαια
αυτά εξαρτώνται από το πρόγραμμα σπουδών, το οποίο είναι ίδιο εδώ και δεκάδες
χρόνια. Δεν έχει προσαρμοστεί καθόλου στις ανάγκες της εποχής. Συνοπτικά,
αυτά είναι κάποια από τα προβλήματα που είχα παρατηρήσει κατά τη διάρκεια
των μαθητικών μου χρόνων.Παρακάτω μεταφέρω το εκπαιδευτικό σύστημα της
Γερμανίας,ώστε να γίνει αντιληπτό ότι οι άνθρωποι δεν ανακάλυψαν την πυρίτιδα,
απλώς χρησιμοποίησαν την κοινή λογική.
Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από το παρακάτω site https://dialogos-9osynedrio- olme.blogspot.gr/2011/03/blog-post_4665.html . Ο συγγραφέας κάνει μία αναλυτική
παρουσίαση του συστήματος. Αναλυτικά ,οι δάσκαλοι κάνουν 27 ώρες εβδομαδιαίως
στο βασικό σχολείο <
ετών (4 τάξεις). Όταν αποφοιτήσουν, δηλώνουν σε ποιο σχολείο θέλουν να
συνεχίσουν ουσιαστικά οι δάσκαλοι αποφασίζουν ποιόν τύπο σχολείου θα
ακολουθήσουν. Οι επιλογές είναι.1) Gymnasium, για καλούς μαθητές, φοιτούν 8
χρόνια και παίρνουν εθνικό απολυτήριο. Αν θέλουν να πάνε Α.Ε.Ι. πρέπει να
φοιτήσουν 1 χρόνο ακόμη. Παρακολουθούν 4 μαθήματα ανάλογα με τη σχολή που
θέλουν να φοιτήσουν. Εξασφαλίζουν έτσι το Abitour. Εισιτήριο για τα πανεπιστήμια
UNIVERSITAT ή FACH HOHSCHULE, τα δικά μας Τ.Ε.Ι.. Υποβάλλουν αίτηση
προτίμησης, επισυνάπτοντας και τη βαθμολογία τους και μπαίνουν σε λίστα
προτεραιότητας NUNERUS CLASUS μόνο για NOMIKH και IATΡIKH (λόγω
μεγάλης ζήτησης).2) REAL SCHULE. Εδώ πηγαίνουν οι μέτριοι μαθητές για 8
χρόνια. Αν πάνε καλά και θέλουν μπορούν να μεταπηδήσουν στο GYMNASIUM
δίνοντας κάποια test με προοπτική να πάνε Α.Ε.Ι.3) HAUPTSCHULE δηλαδή
τεχνικό και επαγγελματικό λύκειο, πάλι 8 χρόνια φοίτηση. Εδώ πηγαίνουν κυρίως
αδύνατοι μαθητές, παιδιά μεταναστών, εργατών, αλλά και όσοι θέλουν να γίνουν
επαγγελματίες, να έχουν πτυχίο. Χρειάζεται όμως και πρακτική εργασία (εμπειρία)
τουλάχιστον 2 ετών.4) Υπάρχουν και λίγα ενδιάμεσα σχολεία πάλι 8ετούς φοίτησης
τα GESAMSCHULE από όπου μπορούν να μεταπηδήσουν στα καλύτερα ανάλογα με
την επίδοση τους . Αν οι μαθητές είναι αδύνατοι στο τέλος της χρονιάς και για ένα
μήνα περίπου κάνουν ενισχυτική διδασκαλία για τις εξετάσεις. Διάβασμα για το σπίτι
έχουν όταν έχουν test ή διαγωνίσματα τον Γενάρη ή Μάιο –Ιούνιο. Κάνουν
καλοκαιρινές διακοπές περίπου ενάμιση μήνα. Κλείνουν όμως και τα Χριστούγεννα
15 μέρες, 7 το Πάσχα, 3-4 μέρες τις Απόκριες, του Αγίου Πνεύματος, 7 μέρες στη
γιορτή της πατάτας και κατά τις τοπικές εορτές. Έχουν γυμναστήρια, κολυμβητήρια
αποδυτήρια, εργαστήρια, αμφιθέατρα, πολύ καλές αίθουσες διδασκαλίας, αυλές.
χώρους εστίασης, τέλεια οργάνωση. Τα βιβλία επιστρέφονται και σε καλή κατάσταση
ή πληρώνονται συμβολικά αν θες να τα κρατήσεις. Γενικά ανακυκλώνονται τα πάντα.
Υπάρχει τάξη, καθαριότητα και οργάνωση. Ειδικά για τα Ελληνόπουλα στα
περισσότερα μέρη υπάρχουν αμιγώς Ελληνικά σχολεία, στη δε Βαυαρία υπάρχουν
ενταγμένα σχολεία όπου οι καθηγητές εργάζονται μεν 24 ώρες εβδομαδιαίως,
πληρώνονται όμως με μισθούς Γερμανών καθηγητών.
Τελειώνω το άρθρο μου με κάποιες σκόρπιες ιδέες που χρησιμοποιούν την κοινή
λογική προσπαθήσω να διατηρήσω μία αντιστοιχία με αυτά τα οποία
αναφέρονται στις διαπιστώσεις της πρώτης παραγράφου.1,2)Αντί της παπαγαλίας
εγώ προτείνω την εδραίωση της κριτικής άποψης των μαθητών. Τα παιδιά σ ’αυτό το
σύστημα θα εξετάζονται για το πόσο εύκολα μπορούν να αναπτύξουν μία έγκυρη
επιχειρηματολογία για την άποψή τους. Το σύστημα αυτό ισχύει κυρίως για τα
θεωρητικά μαθήματα. Όσον αφορά στα άλλα δεν μπορεί να αποφευχθεί
η ''παπαγαλία'' κάποιων ορισμών ή αποδείξεων αλλά προτείνω να περάσουν και στην
πράξη. Να καταλαβαίνουν τα παιδιά για το τι πρόκειται.3)Αν είναι δυνατό ο
καθηγητής να συζητά με τα παιδιά για διάφορα ζητήματα εντός και εκτός του
μαθήματος, να δείχνει την όρεξη που χρειάζεται να διδάξει τα παιδιά. Επίσης να
συζητά με τους γονείς των παιδιών για να δει με τι άτομα έχει να κάνει.4)Ο
καθηγητής να επιμένει στα παιδιά που είναι πιο αδύναμα, να προσπαθεί εντός αλλά
κυρίως εκτός τάξεως να ενθαρρύνει το παιδί. Γενικότερα ο καθηγητής να είναι πρώτα
παιδαγωγός και μετά δάσκαλος, να αποκτήσει μία προσωπική σχέση με το κάθε
παιδί. Να σταματήσουν πια τα παιδιά να βλέπουν τον καθηγητή σαν τον αυστηρό
κύριο που μας κάνει παρατηρήσεις.5)Ο καθηγητής να προτείνει διάφορες
πολιτισμικές δραστηριότητες, κάθε μέρα να ψάχνει και να βρίσκει(π.χ
διαλέξεις ,θεατρικές παραστάσεις, χορευτικές
παραστάσεις,συναυλίες,προβολές,αθλητικούς αγώνες) να δίνει και να παίρνει ιδέες,
τις οποίες θα κάνει μαζί με τα παιδιά.6)Να ενθαρρύνει τα παιδιά να ασχολούνται και
με άλλα πράγματα ώστε να καταλάβουν τι τους αρέσει να κάνουν. Να τους προτείνει
και ο ίδιος, να τα πηγαίνει να βλέπουν τέτοιου είδους ασχολίες(π.χ προπονήσεις
αθλημάτων,πρόβες χορευτικών,μαθήματα μουσικών οργάνων.) έτσι ώστε να έχουν
μία ιδέα για το τι είναι αυτό. Επίσης, οι καθηγητές να επιβάλουν από την αρχή της
σχολικής χρονιάς κανόνες ευγένειας και σεβασμού στα παιδιά, να βγαίνουν στο
δρόμο και να παρατηρούν μαζί το λάθος, να δουν στην πράξη ότι αν δεν κάνουν το
σωστό οι άνθρωποι δεν θα μπορούν να συμβιώσουν. Θα μπορούσε να θεσπιστεί μία
μέρα το μάθημα να γίνεται έξω από το σχολείο. Να γίνει πράξη αυτό που
ονομάζω ''κοινωνική γνώση''.Κατά τη διάρκεια της βόλτας τα παιδιά θα
παρατηρούν ρωτούν μαθαίνουν. Επίσης, ειδικά τα παιδιά του Λυκείου να
πηγαίνουν να βλέπουν ανά εβδομάδα τη σχολή της αρεσκείας τους, να
παρακολουθούν μαθήματα ώστε να καταλάβουν τι πρακτικά θα κάνουν και αυτοί αν
περάσουν εκεί.Επίσης όσον αφορά το πρόγραμμα σπουδών να θεσπιστούν μαθήματα
μουσικής,τέχνης,θεάτρου,κινηματογράφου ως υποχρεωτικά και όχι ως επιλογή που
είναι σε ανώτερες τάξεις(Λύκειο) ή ως ''αγκαρία'' που είναι σε
μικρότερες(Γυμνάσιο).Ακόμη να μπουν στο πρόγραμμα σπουδών μαθήματα που
έχουν να κάνουν με την τεχνολογία και να μην αρκούμαστε μόνο στο μάθημα του
Γυμνασίου που δεν έχει καμία σχέση με τη σύγχρονη τεχνολογία.
Αυτά είχα να προτείνω, για τυχόν παρατηρήσεις ή ερωτήσεις θα χαρώ πολύ να το
συζητήσετε μαζί μου!
Ευχαριστώ για την προσοχή σας και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη
εβδομάδα με κάποιο άλλο άρθρο.
Α.Χ.Π (Αλέξανδρος Πρατάρης)